„Jóhannesarguðspjall 1. 30-31.
Daginn eftir sér Jóhannes Jesú koma til sín og segir: „Sjá, Guðs lamb sem ber synd heimsins. Þar er sá er ég sagði um: Eftir mig kemur maður sem er mér fremri því hann var til á undan mér.“
"Jóhannesarguðspjall 8. 12-13.
Nú talaði Jesús aftur til þeirra og sagði: „Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér mun ekki ganga í myrkri heldur hafa ljós lífsins.“
13 Þá sögðu farísear við hann: „Þú vitnar um sjálfan þig. Vitnisburður þinn er ekki gildur.“
"Jóhannesarguðspjall 20.
Fyrsta dag vikunnar kemur María Magdalena til grafarinnar svo snemma að enn var myrkur og sér steininn tekinn frá gröfinni."
Mynd 01.
Sjórinn er ég var krakki í Hafnarfirði fór ekki jafn hátt þá og myndin sýnir. Þessu er um að kenna miklum landfyllingum bæði meðfram Herjólfsgötu og auðvitað landfyllingunni sem slippurinn stendur á. Á þessum mikilvæga hafnargarði lamdi sjórinn í áratugi og sjáum við hvernig afl öldunnar leikur sterkustu steypu. Klettar við Herjólfsgötu hverfa allir í dag á háflóði en gerðu ekki fyrir allar landfyllingarnar.
Mynd 02.
HF-skammstöfun. Hún merkir. Skipið er hafnfirskt. GK-merkingin er burtræk gjör. Öllu skal breyta. Samt breytist ekkert.
Mynd 03.
Í Suðurhöfn Hafnarfjarðar. Fáeinir bátar af smærri gerð liggja bundnir við bryggju. Allir bíða þeir landsleppingar og að sigla til veiða með sín nokkur mannabein í maganum. Í baksýn blasir við miðbær Hafnarfjarðar sem skipulag bæjarins ákvað að yrði miðstöð og um leið „andlit Hafnarfjarðarkaupstaðar“ út á við, kannski. Verkið tókst með ágætum og hefur þar síðan verið töluvert líf.
Af hverju heimasíða? Ber líf einstaklings heimasíðu? Vissulega.
Líf manna og kvenna er merkilegt. Samt segir fólk: „Ekkert sérstakt.“ Hvað er sérstakt, sé líf einstaklings ekki sérstakt?
Að tjá sig er öllu fólki gefið. Að stunda vandvirkni er lært ferli.
Af hverju heimasíða? Ég sá með henni leið til að flytja Guðs orð og einnig að gera margt fleira og alveg milliliðalaust.
Viti. Smárakirkja. Bæði hafa svipaðan tilgang. Þau vísa veginn.
Þetta er skipið Magni, magnað alveg hreint.
Margsinnis hann dró að landi báta.
Oft var lagt frá bryggju í býtið eða seint.
Birtist Magni, gerði áhöfn káta.
Mynd til vinstri. Fjaran við Herjólfsgötu í Hafnarfirði. Skarfurinn er kominn og fleiri en einn og tveir. Þeir notfæra sér klettinn er sjórinn sígur frá og blaka vængjum á honum. Einn komst ekki fyrir en vildi að einn og tveir á kletti sprikkluðu agnarögn, að hreyfingin og sleipur þarinn ýti skörfum tveim út af. Ekkert er að gerast. Hann húkir enn.
Önd er þar og komin að slaka svolítið á sem skarfagengið lítur ekki á. Og litla sæta öndin skælir. Hló þá allt skarfagengið sem einn skarfur væri "Hahahaha. Önd mar.."