Til að byrja með hét þessi heimasíða Friðarboðinn.is, svo Konni.is og loks Spor í Sandi.com. Frá byrjun var henni ætlað hlutverkið Guðs Orð, ásamt því að vera prívat heimasíða Guðsmannsins Konráðs Rúnars Friðfinnssonar.
Mögulega árið 2010 fær síðan sína fyrstu andlitslyftingu og er nafni hennar þá breytt úr Konni,is í Spor í Sandi en heldur öllum upphaflegum markmiðum. Sumir velja að gerast óvirkur á akrinum og missa forrétindin af að þjóna Drottni ævina á enda. Ekki gefast upp. En hver skilur fólk?
Hafnarfjarðarhöfn samanstóð eitt sinn af eintómum GK-bátum, GK-togurum, GK-vertíðarbátum og GK-síldarbátum, eins og Faxa GK, Guðrúnu GK, Ingvari Guðjónssyni SK og stoltinu, Eldborgu GK. Þessu á sínum tíma var breytt í HF og fengu Keflavík, Sandgerði og Garður, muni ég, rétt GK-stafina á báta sína. Fór þá góður biti í hundskjaft. Grín. Flensborgarskóli blasir óbreyttur við með sama lit og verið hefur. Þar, vorið 1968, lauk skólaskyldu minni og man ég vel hversu fegin ég var er ég gekk allar tröppurnar niður á Brekkugötu og heim á Hellisgötu 15. Ekki með falleinkunn í farangrinum en samt engar einkunnartölur til að státa af.
Lóðsbáturinn Hamar í Hafnarfirði er sami bátur og ég sá togarann Júní GK stíma á og hvolfa í Hafnarfjarðarhöfn 1973. Stóð ég fremst í stefni Júnís, sem var að koma til hafnar eftir fiskirí, og sá Hamar sigla meðfram skipinu og snarbeygja í veg fyrir það. Togarinn rakst á bátinn og hvolfdi honum. Sá ég bátinn fara allan á bólakaf og skjótast úr kafi og sigla fulla ferð með vél enn gangandi og skrúfuna á fyrir suðurhorn Nýju Bryggju og til bóls síns. Svolítið fát kom á og gekk illa að skipta skrúfu Júnís yfir á áfram. Rakst skipið á enda syðri garðs og festist þar stundarkorn. Tafðist skipið í höfn nokkra daga og fengu karlarnir smá aukafrí. Sjómenn elska allt aukafrí.
2008. Söguleg mynd. Í húsinu ofan við Ráðherrabústaðinn funda ráðamenn daginn eftir bankahrun 2008. Stór- Reykjavíkursvæðið er allt stopp. Fólk er ráðalaust. Talað er um þjóðargjaldþrot. Nokkru seinna braust út reiði. Mest til að finna blórabögla til að klína óhappinu á. Lægja með þvi öldur. Það sem skeði eftir hrunið er skömm. Saklaust fólk er dregið fram til ábyrgðar. Land, þjóð, getur ekki orðið gjaldþrota þó svo væri talað og einhverjir menn fundnir og gerðir sökudólgar. Þeir voru taldir valdir að öllu þessu. Engir einstaklingar hafa neitt slíkt vald. Þetta er dagurinn sem margt breyttist á. Ekki þó til betri vegar. Margt í þetta mund varð til og ekki allt til góða.
Hafnarfjörðu. Niðurlútur Norðurgarðu hefur nú verið endurbyggður.
Mynd SRJ. 1956? Hvaleyri, heysátur. Nokkur Halldórskots systkini.
Í dag er fiski landað í Hafnarfirði en engum lengur gefið í soðið.
Af hverju heimasíða? Ber líf einstaklings heimasíðu? Vissulega.
Líf manna og kvenna er merkilegt. Samt segir fólk: „Ekkert sérstakt.“ Hvað er sérstakt, sé líf einstaklings ekki sérstakt?
Að tjá sig er öllu fólki gefið. Að stunda vandvirkni er lært ferli.
Af hverju heimasíða? Ég sá með henni leið til að flytja Guðs orð og einnig að gera margt fleira og alveg milliliðalaust.
Viti. Smárakirkja. Bæði hafa tilgang. Að vísa veginn.
-
Hellisgata 16, Kaupfélag Hafnfirðinga, er partur af minningaflóru vorri og tengist þessi gata með beinum hætti veru manns í Vesturbæ Hafnarfjarðar. Þó að bara væri yfir götuna að fara í þessa líka svaka flottu matvöruverslun þurftu foreldrar manns samt oft að suða í lötum stráknum til að hann gæfi sig og drattaðist í búðarferð til að kaupa þar í matinn fyrir hina og um leið fyrir sig sjálfan. Það atriði vildi oftast nær gleymast að búðarferðin í matvöruverslunina var líka fyrir mann sjálfan.
Muni ég rétt voru þessar kaupfélagsverslanir ágætis búðir en sé það rétt munað þóttu þær nokkuð dýrar verslanir sem að endingu og líklega fellir öll þessi kaupfélög í landinu sem um tíma voru hér fjölmörg hringinn í kringum landið og ruddu hér vissulega vissa braut. Vísirinn að því öllu saman, það er falli kaupfélaganna, eru líklega Hagkaupsverslanirnar á Íslandi en þær sýna og sanna með sinni starfsemi að hægt sé að selja vöru á Íslandi á lágu verði og græða þó.
Þegar Hagkaupsverslanirnar, eins og vel má líta á þær sem lágvöruverslanir, byrjuðu allar saman að ryðja sér til rúms í þessu landi fylgdu ýmsir í kjölfarið og samkeppni um lágt verð varð aðalstaðreynd og leið að vissri hugsun sem fólki mislíkar ekki en sennilega gengur af Kaupfélagsversluninni dauðri.
Handan heimilis míns, á Hellisgötu 16, var í áratugi rekin kaupfélagsverslun og til að komast þangað þurfti bara yfir götuna að fara. Samt reyndi maður allt til að sleppa við búðarferðina.