Til að byrja með hét þessi heimasíða Friðarboðinn.is, svo Konni.is og loks Spor í Sandi.com. Frá byrjun var henni ætlað hlutverkið Guðs Orð, ásamt því að vera prívat heimasíða Guðsmannsins Konráðs Rúnars Friðfinnssonar.
Mögulega árið 2010 fær síðan sína fyrstu andlitslyftingu og er nafni hennar þá breytt úr Konni,is í Spor í Sandi en heldur öllum upphaflegum markmiðum. Sumir velja að gerast óvirkur á akrinum og missa forrétindin af að þjóna Drottni ævina á enda. Ekki gefast upp. En hver skilur fólk?
Hafnarfjarðarhöfn samanstóð eitt sinn af eintómum GK-bátum, GK-togurum, GK-vertíðarbátum og GK-síldarbátum, eins og Faxa GK, Guðrúnu GK, Ingvari Guðjónssyni SK og stoltinu, Eldborgu GK. Þessu á sínum tíma var breytt í HF og fengu Keflavík, Sandgerði og Garður, muni ég, rétt GK-stafina á báta sína. Fór þá góður biti í hundskjaft. Grín. Flensborgarskóli blasir óbreyttur við með sama lit og verið hefur. Þar, vorið 1968, lauk skólaskyldu minni og man ég vel hversu fegin ég var er ég gekk allar tröppurnar niður á Brekkugötu og heim á Hellisgötu 15. Ekki með falleinkunn í farangrinum en samt engar einkunnartölur til að státa af.
Lóðsbáturinn Hamar í Hafnarfirði er sami bátur og ég sá togarann Júní GK stíma á og hvolfa í Hafnarfjarðarhöfn 1973. Stóð ég fremst í stefni Júnís, sem var að koma til hafnar eftir fiskirí, og sá Hamar sigla meðfram skipinu og snarbeygja í veg fyrir það. Togarinn rakst á bátinn og hvolfdi honum. Sá ég bátinn fara allan á bólakaf og skjótast úr kafi og sigla fulla ferð með vél enn gangandi og skrúfuna á fyrir suðurhorn Nýju Bryggju og til bóls síns. Svolítið fát kom á og gekk illa að skipta skrúfu Júnís yfir á áfram. Rakst skipið á enda syðri garðs og festist þar stundarkorn. Tafðist skipið í höfn nokkra daga og fengu karlarnir smá aukafrí. Sjómenn elska allt aukafrí.
2008. Söguleg mynd. Í húsinu ofan við Ráðherrabústaðinn funda ráðamenn daginn eftir bankahrun 2008. Stór- Reykjavíkursvæðið er allt stopp. Fólk er ráðalaust. Talað er um þjóðargjaldþrot. Nokkru seinna braust út reiði. Mest til að finna blórabögla til að klína óhappinu á. Lægja með þvi öldur. Það sem skeði eftir hrunið er skömm. Saklaust fólk er dregið fram til ábyrgðar. Land, þjóð, getur ekki orðið gjaldþrota þó svo væri talað og einhverjir menn fundnir og gerðir sökudólgar. Þeir voru taldir valdir að öllu þessu. Engir einstaklingar hafa neitt slíkt vald. Þetta er dagurinn sem margt breyttist á. Ekki þó til betri vegar. Margt í þetta mund varð til og ekki allt til góða.
Hafnarfjörðu. Niðurlútur Norðurgarðu hefur nú verið endurbyggður.
Mynd SRJ. 1956? Hvaleyri, heysátur. Nokkur Halldórskots systkini.
Í dag er fiski landað í Hafnarfirði en engum lengur gefið í soðið.
Af hverju heimasíða? Ber líf einstaklings heimasíðu? Vissulega.
Líf manna og kvenna er merkilegt. Samt segir fólk: „Ekkert sérstakt.“ Hvað er sérstakt, sé líf einstaklings ekki sérstakt?
Að tjá sig er öllu fólki gefið. Að stunda vandvirkni er lært ferli.
Af hverju heimasíða? Ég sá með henni leið til að flytja Guðs orð og einnig að gera margt fleira og alveg milliliðalaust.
Viti. Smárakirkja. Bæði hafa tilgang. Að vísa veginn.
-
Nokkur hafa höggin á mann verið og hver svo sem lifir sínu lífi án neinna högga?
Á Hellisgötu 15 spilar stéttin heima sína einkasögu hjá manni. Yfir hana gekk maður margsinnis dag hvern á leið ýmist til hesthússins vestur frá eða með poka sinn og pjönkur til að fara á sjóinn. Alltaf var það stéttin sem farin var og stundum einnig töppurnar niður á plan. Fór það eftir því hvert leið lá. Væri það bryggjan var hóllinn genginn en væri það niður í bæ voru tröppurnar nýttar og gengið niður Kirkjuveg.
11. apríl 1970 var ég staddur á stétt þeirri arna og er þar um hádegisbilið. Bræla var á grindvískum miðum og báturinn bundinn við bryggju í Grindavík og kallarnir allir heima við til kvölds. Væri gott veður næsta morgun var víst að róið yrði og fannst sjómönnum netabátanna betra að sofa frekar um borð og ná lengri og betri hvild en mögulegt var með því að sofa heima og vakna eldsnema næsta morgun og drífa sig þá til Grindavíkur.
-
Þennan dag er ég heima í brælu.
Um hádegisbil sama dag í apríl 1970 voru líka fluttar útvarpsfréttir. „Útvarp Reykjavík, góðan daginn.“ og þau öll orð.
Að þessu sinni er ein fréttanna, að manni fannst þá, svolítið meira stuðandi en oftast nær áður og segir frá því að Bítlarnir séu hættir. Fyrsta fregnin var þó sú að Sir Paul McCartney væri hættur í Bítlunum. Annað var ekki sagt þá en breytir frekar litlu því flest fólk sem fylgdist með vita þátt hans í því öllu starfi. Það er í raun annar maður í hans stað útilokað mál miðað við stöðu Bítlanna þá og gildir enn í dag. Bítlarnir eru fjórir og samanstanda af einstaklingunum og Liverpoolbúunum John Lennon, Sir Paul McCartney, George Harrison og Sir Ringo Starr.
Eftir þennan eftirminnilega dag í apríl 1970 hefur ekki komið út ný stór hljómplata með The Beatles og einstakir söngvar eftir John Lennon settir fram að honum látnum sem eftirlifandi Bítlar spila undir á og hinir ljá raddir sínar á og spilamennsku, svo sem ágætis lög. Þetta eru söngvarnir Free as a Bird, Real Love, og Now and Then. Allt voru þetta söngvar í svona rólegri kantinum og svo sem engin eiginleg bítlalög.
-
Hellisgata 16, Kaupfélag Hafnfirðinga og Mjólkurbúðin í hinum enda byggingarinnar. Í áratugi var byggingin með þessu í.
Í desember 1960 var Kaupfélag Hafnfirðinga í Hellisgötu 16 enn í fullum gangi. Árið 1965 rak Kaupfélagið fimm matvöruverslanir, að Strandgötu 28, Hellisgötu 16, Selvogsgötu 7, Hringbraut 4 og Smárahvammi 2.
Kaupfélagið á Hellisgötu hætti líklega 1973 og hefur engin verslun verið þar frá þeim tíma, held ég að ég geti fullyrt. Mjólkurbúðin hætti um svipað leyti. Í dag er búið þarna. Gengið var inn í Mjólkurbúðina í endanum vinstra megin. Þar er nú gluggi.
Ekkert kaupfélag er lengur rekið í Hafnarfirði og eru líklega fá eftir af þeim í öllu landinu.
Allt eru þetta partar minninga manns og sögu manns úr Vesturbæ Hafnarfjarðar.
Við Dúlla í Dúllabúð á Vesturbraut var oft verslað og lánaði Dúlli okkur glerið undir gosið sem keypt var með jólamatnum sem átti að skila eftir jól. Af þessu auðvitað vissum við ekki og langaði stundum ósköpin öll í Freyjukaramellur sem enginn kaupir sér með vasa alla galtóma. Litum við þá til glerflasknanna og tókum nokkrar og seldum Dúlla í skiptum fyrir Freyjukaramellur.
Einn daginn stuðumst við nokkuð er kaupmaðurinn spurði: „Á ég ekki allt þetta gler sjálfur sem þið eruð að selja mér?“ Sem var víst rétt en við veltum litlum vöngum yfir og töldum nokkuð víst að glerið væri einkaeign mömmu og pabba. En svo var ekki. Munum! Börn eru börn og álykta og hugsa eins og börn. Allir vita að börn hugsa með öðrum hætti en fullorðið fólk. Og börn eiga að fá að vera börn. Fullorðinsárin mæta þeim alveg nógu fljótt.
Man eftir spurningu til móður minnar löngu síðar um hvort hún hafi haft af okkur áhyggjur.
„Aldrei,“ sagði þá mamma. „Og. „Ég þekki ykkur.“ Gott svar hjá henni. Og enginn slasaðist. Kom í versta falli haltur heim í ýsusoðninguna að kveldi dags og með hamsatólgina og inn á milli grenjandi.
Einnig er áhugavert að skoða að á þessum tíma voru árum saman starfandi þrjár matvöruverslanir á svo gott sem hólnum heima og var það Kaupfélag Hafnfirðinga. Það var fyrst þeirra þriggja til að hætta starfsemi á þessu svæði og Kiddabúð og Dúllabúð ofarlega á Vesturbraut. Held að þessar verslanir hafi heitað öðru nafni.
Oft voru auraráð foreldranna knöpp og skrifaði Dúlli þá hjá foreldrum mínum og fannst honum sanngjarnt að þegar til væru peningar væri verslað við sig, en við krakkarnir sem vorum send í búð fórum venjulega stystu leið sem var í Kaupfélagið handan götunnar til að versla. Dúlla blessuðum var sleppt þó að beiðni foreldranna væri um að fara þangað. Stundum létum við þó undan þrýstingnum.
Þessar kaupfélagsverslanir allar voru alveg ágætis búðir en þóttu dýrar verslanir, sem þær líka voru. Vísirinn að falli kaupfélaganna eru líklega Hagkaupsverslanirnar sem voru nýlunda og sýndu og sanna að hægt sé að selja vöru á Íslandi á lágu verði og græða þó sjálfur. -
Starfsemi Hagkaups hófst árið 1959 og var í byrjun póstverslun en er ekki hefðbundin verslun.
Þegar Hagkaupsverslanirnar byrja að ryðja sér til rúms fylgja ýmsir í kjölfarið og samkeppni um lægra matarverð verður að staðreynd. Með komu Hagkaups kom inn þessi hugsun, sem var kannski til staðar, að lægra verð auki sölu og þar með hagnað. Þarna fylgdi Kaupfélagsverslunin ekki með sem fyrir vikið horfir á sæng sína útbreidda. Sannast sagna voru kaupfélögin ekki undir samkeppni á matvörumarkaði búin og/eða þau brugðust fullseint við henni.