Til að byrja með hét þessi heimasíða Friðarboðinn.is, svo Konni.is og loks Spor í Sandi.com. Frá byrjun var henni ætlað hlutverkið Guðs Orð, ásamt því að vera prívat heimasíða Guðsmannsins Konráðs Rúnars Friðfinnssonar.
Mögulega árið 2010 fær síðan sína fyrstu andlitslyftingu og er nafni hennar þá breytt úr Konni,is í Spor í Sandi en heldur öllum upphaflegum markmiðum. Sumir velja að gerast óvirkur á akrinum og missa forrétindin af að þjóna Drottni ævina á enda. Ekki gefast upp. En hver skilur fólk?
Hafnarfjarðarhöfn samanstóð eitt sinn af eintómum GK-bátum, GK-togurum, GK-vertíðarbátum og GK-síldarbátum, eins og Faxa GK, Guðrúnu GK, Ingvari Guðjónssyni SK og stoltinu, Eldborgu GK. Þessu á sínum tíma var breytt í HF og fengu Keflavík, Sandgerði og Garður, muni ég, rétt GK-stafina á báta sína. Fór þá góður biti í hundskjaft. Grín. Flensborgarskóli blasir óbreyttur við með sama lit og verið hefur. Þar, vorið 1968, lauk skólaskyldu minni og man ég vel hversu fegin ég var er ég gekk allar tröppurnar niður á Brekkugötu og heim á Hellisgötu 15. Ekki með falleinkunn í farangrinum en samt engar einkunnartölur til að státa af.
Lóðsbáturinn Hamar í Hafnarfirði er sami bátur og ég sá togarann Júní GK stíma á og hvolfa í Hafnarfjarðarhöfn 1973. Stóð ég fremst í stefni Júnís, sem var að koma til hafnar eftir fiskirí, og sá Hamar sigla meðfram skipinu og snarbeygja í veg fyrir það. Togarinn rakst á bátinn og hvolfdi honum. Sá ég bátinn fara allan á bólakaf og skjótast úr kafi og sigla fulla ferð með vél enn gangandi og skrúfuna á fyrir suðurhorn Nýju Bryggju og til bóls síns. Svolítið fát kom á og gekk illa að skipta skrúfu Júnís yfir á áfram. Rakst skipið á enda syðri garðs og festist þar stundarkorn. Tafðist skipið í höfn nokkra daga og fengu karlarnir smá aukafrí. Sjómenn elska allt aukafrí.
2008. Söguleg mynd. Í húsinu ofan við Ráðherrabústaðinn funda ráðamenn daginn eftir bankahrun 2008. Stór- Reykjavíkursvæðið er allt stopp. Fólk er ráðalaust. Talað er um þjóðargjaldþrot. Nokkru seinna braust út reiði. Mest til að finna blórabögla til að klína óhappinu á. Lægja með þvi öldur. Það sem skeði eftir hrunið er skömm. Saklaust fólk er dregið fram til ábyrgðar. Land, þjóð, getur ekki orðið gjaldþrota þó svo væri talað og einhverjir menn fundnir og gerðir sökudólgar. Þeir voru taldir valdir að öllu þessu. Engir einstaklingar hafa neitt slíkt vald. Þetta er dagurinn sem margt breyttist á. Ekki þó til betri vegar. Margt í þetta mund varð til og ekki allt til góða.
Hafnarfjörðu. Niðurlútur Norðurgarðu hefur nú verið endurbyggður.
Mynd SRJ. 1956? Hvaleyri, heysátur. Nokkur Halldórskots systkini.
Í dag er fiski landað í Hafnarfirði en engum lengur gefið í soðið.
Af hverju heimasíða? Ber líf einstaklings heimasíðu? Vissulega.
Líf manna og kvenna er merkilegt. Samt segir fólk: „Ekkert sérstakt.“ Hvað er sérstakt, sé líf einstaklings ekki sérstakt?
Að tjá sig er öllu fólki gefið. Að stunda vandvirkni er lært ferli.
Af hverju heimasíða? Ég sá með henni leið til að flytja Guðs orð og einnig að gera margt fleira og alveg milliliðalaust.
Viti. Smárakirkja. Bæði hafa tilgang. Að vísa veginn.
Á Hellisgötu 15 spilar stéttin fyrir framan part einkasögu minnar. Yfir hana gekk maður dag hvern á leið ýmist til hesthússins vestur frá eða með poka sinn og pjönkur til að fara á sjóinn og/eða í aðra vinnu. Alltaf var það stéttin og stundum einnig tröppurnar niður á plan. Fór það eftir því hvert leið lá. Væri það bryggjan var hóllinn genginn en væri það niður í bæ voru tröppurnar gengnar og Hellisgatan í skólann og/eða Kirkjuvegur. Oft komið við í verslun Jóns Matt á Strandgötu. Þar um tíma mátti finna fáeinar hljómplötur.
Um hádegisbilið 11. apríl 1970 er ég staddur á þessari stétt og er hann í minningunni sögulegur dagur. Bræla var þá á grindvískum miðum og báturinn bundinn þar við bryggju og karlarnir heima til kvölds. Næsta dag yrði róið ef veður heimilaði. Fannst sjómönnum netabátanna oft betra að sofa um borð og ná lengri og betri hvíld en að vakna eldsnemma heima til að drífa sig til Grindavíkur.
Um hádegisbil þennan dag í apríl 1970 voru líka fluttar útvarpsfréttir: „Útvarp Reykjavík, góðan daginn. Nú verða sagðar fréttir.“ Þetta eru orð sem berast um hátalara Philips-útvarpstækisins í eldhúsglugganum og út á stétt, þar sem eg stóð.
Að þessu sinni er ein fréttanna nokkuð stuðandi. Hún var reyndar ægileg og greinir frá því að Bítlarnir séu hættir. Fyrstu fregnir segja frá því að Sir Paul McCartney sé hættur í Bítlunum en það breytir frekar litlu því flest fólk vissi um þátt Pauls. Án hans væru engir Bítlar og annar maður í hans stað því útilokað mál. Bítlarnir eru fjórir. Við mundum nöfnin John, Paul, George og Ringo og málið er útrætt.
Eftir þennan eftirminnilega dag í apríl 1970 hefur ekki komið út ný stór Bítlaplata og bara einstakir söngvar eftir John Lennon sem gefnir voru út að honum látnum og hinir spila með í gegnum mátt tækninnar. Lögin eru svo sem ágætis lög en eru engin Bítlalög, eins og við þekkjum þau. Söngvarnir heita: Free as a Bird, Real Love, og Now and Then. Allir voru þeir í frekar svona rólegri kantinum og hægir og hljóðir söngvar.
Hellisgata 16, Kaupfélag Hafnfirðinga og Mjólkurbúðin í hinum enda byggingarinnar. Í áratugi var neðri hæð byggingarinnar með þessu skipulagi.
Í desember 1960 var Kaupfélag Hafnfirðinga í Hellisgötu 16 enn í fullum gangi. Árið 1965 rak Kaupfélagið fimm matvöruverslanir í Hafnarfirði, að Strandgötu 28, Hellisgötu 16, Selvogsgötu 7, Hringbraut 4 og Smárahvammi 2.
Kaupfélagið á Hellisgötu hætti líklega 1973 og hefur engin verslun verið þar frá þeim tíma. Mjólkurbúðin hætti um svipað leyti. Gengið var inn í Mjólkurbúðina í endanum vinstra megin. Þar er nú gluggi og er í dag búið á jarðhæðinni.
Allt eru þetta partar minninga manns og sögu manns úr Vesturbæ Hafnarfjarðar.
Við Dúlla í Dúllabúð á Vesturbraut var oft verslað og lánaði Dúlli okkur glerið undir gosið sem keypt var með jólamatnum sem átti að skila eftir jól. Af þessu auðvitað vissum við ekki og langaði stundum ósköpin öll í Freyjukaramellur sem enginn kaupir sér með galtóma vasa. Var þá horft til glerflasknanna og nokkrar teknar til að selja Dúlla í skiptum fyrir lakkrísrúllur.
Einn daginn stuðumst við nokkuð er kaupmaðurinn spurði: „Á ég ekki allt þetta gler sjálfur?“ Sem var víst rétt en við veltum litlum vöngum yfir og töldum nokkuð víst að glerið væri einkaeign mömmu og pabba. Munum! Börn eru börn og álykta og hugsa eins og börn. Fullorðinsárin mæta alveg nógu fljótt, leyfum þeim að vera börn.
Man eftir spurningu til móður minnar löngu síðar um hvort hún hafi haft af okkur áhyggjur.
„Aldrei,“ sagði þá mamma. „Og. „Ég þekki ykkur.“ Gott svar hjá henni. Og enginn slasaðist heldur. Kom í versta falli haltur heim í ýsusoðninguna að kveldi dags og öðru hvoru grenjandi.
Einnig er áhugavert að skoða að á þessum tíma voru árum saman starfandi þrjár matvöruverslanir á svo gott sem hólnum heima og var það Kaupfélag Hafnfirðinga. Kaupfélagið var fyrst þeirra þriggja til að hætta starfsemi. Hinar búðirnar eru Kiddabúð og Dúllabúð. Þær voru ofarlega á Vesturbraut og sitt hvoru megin götunnar.
Oft voru auraráð foreldranna knöpp. Dúlli skrifaði vöruna hjá foreldrum mínum og fannst honum sanngjarnt að þegar til væru peningar væri verslað við sig. Krakkarnir sem vorum send til að versla fóru venjulega stystu leið sem var í Kaupfélagið handan götunnar. Dúlla var sleppt þó að beiðni foreldranna væri um annað. Stundum létum við þó undan þrýstingi og keyptum matvöruna hjá Dúlla.
Kaupfélagsverslanir voru ágætis búðir en þóttu dýrar verslanir. Vísirinn að falli kaupfélaganna eru líklega Hagkaupsverslanirnar sem voru nýlunda og sýndu og sanna að hægt sé að selja vöru á Íslandi á lágu verði og græða þó sjálfur.
Starfsemi Hagkaups hófst árið 1959 og var í byrjun póstverslun en er ekki hefðbundin verslun. Þegar Hagkaupsverslanirnar byrja að ryðja sér til rúms fylgja ýmsir í kjölfarið og samkeppni um lægra matarverð er komin. Þarna fylgir Kaupfélagsverslunin ekki með sem fyrir vikið horfir á sæng sína útbreidda. Sannast sagna eru kaupfélögin ekki undir samkeppni á matvörumarkaði búin og/eða þau bregðast fullseint við henni. Og hrunadansinn hófst.